روزنامه فرهیختگان نوشت: ساپینتو عصبانی است؛ آن‌قدر که در مصاحبه‌اش از اختلاف با تاجرنیا، دخالت در امور فنی، جذب بازیکن و حتی تلاش برای برکناری خودش گفته است. اما وقتی از هیاهوی این مصاحبه فاصله بگیریم، چند سؤال ساده باقی می‌ماند که اتفاقاً پاسخ آنها برای سنجیدن ادعاهای سرمربی پرتغالی مهم‌تر است.

ساپینتو می‌گوید از هفته پنجم لیگ برتر تاجرنیا به دنبال برکناری او بوده و حتی در مواردی برای جذب بازیکن به او فشار وارد شده است. اگر چنین فشاری وجود داشته، موضوع کوچکی نیست و تاجرنیا باید درباره آن توضیح بدهد. اما طرف دیگر ماجرا هم سؤال‌برانگیز است.

ساپینتو را همه به واکنش‌های سریع و گاهی بسیار تندش می‌شناسند؛ مربی‌ای که بارها نشان داده برای اتفاقی که آن را دخالت یا بی‌احترامی بداند، اهل سکوت طولانی نیست. بنابراین اگر واقعاً در طول فصل به او گفته شده بازیکنی را جذب یا بازی دهد، طبیعی است این سؤال مطرح شود که چرا همان زمان صدای اعتراضش بلند نشد؟

این سؤال درباره موسی جنپو هم جدی‌تر می‌شود. ساپینتو می‌گوید ابتدا سیدورف او را معرفی کرد، اما بعد از تغییر نظر سیدورف، خودش هم با جذب جنپو مخالف بوده و با این حال تاجرنیا بر خرید او اصرار داشته است. اگر روایت ساپینتو درست باشد، چرا این اختلاف همان زمان به یک بحران مدیریتی تبدیل نشد؟ چرا سرمربی‌ای که برای مسائل کوچک هم واکنش نشان می‌داد، درباره چنین تصمیم مهمی ایستادگی علنی نکرد؟

حالا مدیران استقلال و شخص تاجرنیا به خوبی متوجه اشتباه خود در استخدام یک مربی پرحاشیه و درجه چندم می‌شوند.